Emeryci – Chojnice
Zabytkowe dzwony jeszcze będące w użyciu.
W centrum wsi położone jest Jezioro Przechlewskie. Na terenie gminy Przechlewo znajdują się trzydzieści trzy jeziora. Pojechaliśmy nad jedno z nich. Wybraliśmy Jezioro Końskie, gdzie znajduje się Ośrodek Sportu i Rekreacji. Jest tu strzeżona plaża, wypożyczalnia sprzętu pływającego, kawiarenka. No i oczywiście miejsca do rozpalenia ognisk i zadaszone wiaty do posiedzenia.
Ciekawostka: z Przechlewa pochodzi aktorka Marta Żmuda Trzebiatowska.
Kamień Krajeński – miasto w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim. Położone jest pomiędzy dwoma jeziorami: Mochel i Brzuchowo, w północno-wschodniej części Krajny, na obszarze Krajeńskiego Parku Krajobrazowego.
Jest jednym z najstarszych miast w województwie. Najstarsza wzmianka dotycząca Kamienia Krajeńskiego datowana jest na rok 1107.
Historię Kamienia poznaliśmy przy wcześniejszych wycieczkach do tego miasta. Dzisiaj udaliśmy się bezpośrednio nad jezioro Mochel.
Na świeżym powietrzu dopisywał apetyt. Otwarta była też kawiarenka z bogatym wyborem dań. I to podobno smacznych.
Chojniczanie, kto był tam, gdzie my?
Kolekcja historyczno-regionalna Albina Makowskiego (1908-1982) udostępniona przez Muzeum w Chojnicach w dawnym mieszkaniu kolekcjonera, mieści się na parterze kamienicy przy ul. Drzymały 5.
Jej początki sięgają 1926 roku. Kolekcja obejmuje archiwalia, pamiątki rodzinne, zabytki związane z historią Chojnic i etnografią regionu, numizmaty, rzeźbę, malarstwo, broń białą i rzemiosło artystyczne.
Do najcenniejszych należą: dokument księcia pomorskiego Barnima X z 1557 r., retabulum ołtarzowe wykonane przez Davida Bohra w 1765 r., portret ks. B. Makowskiego autorstwa Tymona Niesiołowskiego oraz okazy chińskiej porcelany.
Cenny księgozbiór liczący 4831 pozycji, zawierający 28 starodruków, przechowywany jest w formie wydzielonego zbioru w bibliotece muzealnej. Kolekcja w 1963 r. została wpisana do rejestru zabytków. Zgodnie z wola Kolekcjonera przekazana testamentalnie miastu, od 1983 należy do Muzeum Historyczno-Etnograficznego w Chojnicach.
Z muzeum przeszliśmy na dworzec. Ciekawi byliśmy jego wyglądu po remoncie. Samemu nie chce się tam iść. Z grupą zawsze raźniej. Jedni szli schodami, drudzy jechali windą.
Obejrzeliśmy 40 plansz przedstawiających historię kolei.
Byliśmy w sali z ekspozycją dawnych urządzeń kolejowych.
Dawno, dawno temu dworzec tętnił życiem, a dzisiaj pustki.
Nasza kolejka do kasy po bilety senioralne, czyli płacisz 10,00 zł i jeździsz przez 6 miesięcy po terenie województwa pomorskiego dowolną ilość razy. Warunkiem otrzymania takiego biletu jest ukończenie 70 lat.
Z dworca udaliśmy się spacerkiem do MOPS-u, by odebrać Chojnicką Kartę Seniora, a następnie do pizzerii „Bazylia”, która ją respektuje.
Dzisiaj ponownie udaliśmy się na teren Parku Narodowego „Bory Tucholskie”. Tym razem na czerwoną ścieżkę dydaktyczną „Łąki Józefowskie”.
Do przejścia mieliśmy ponad 5 km. Szlak oznaczony jest białymi kwadratami z czerwonymi ukośnymi paskami. 
Wyznaczono na nim siedem punktów dydaktycznych oznakowanych numerami na słupach.
Są to: budowa piętrowa lasu (1), mrówki w lesie (2), rośliny dna lasu (3), bór świeży(4), jezioro Ostrowite (5), łąki (6) i martwe drzewa (7).
Szlak tworzy pętlę biegnącą przez Łąki Józefowskie, Józefowo i brzeg jeziora, które jest największe i najgłębsze w Parku Narodowym „Bory Tucholskie”.
Zobaczyliśmy miejsce zimowania nietoperzy i liczne mrowiska.
Jak zwykle w Parku Narodowym „Bory Tucholskie” czas minął niespodziewanie szybko.
12 lipca, to kolejny wieczór spędzony w tym miesiącu w Charzykowych. Tym razem byliśmy na koncercie zatytułowanym „Lata 20-te, lata 30-te”.
Było deszczowo, więc koncert z pleneru przeniesiono do namiotu obok amfiteatru. Na scenie wystąpili Małgorzata Krajewska (sopran)
i Adam Zaremba (baryton).
Towarzyszyła im Orkiestra Salonowa „MODERATO” pod dyrygenturą Orlina Bebenowa.
Wysłuchaliśmy wielkich przedwojennych przebojów: „Na pierwszy znak”, „Ta mała piła dziś”.
Kinomani z zadowoleniem usłyszeli piosenkę z filmu „Hallo Szpicbródka” i motyw muzyczny z filmu „Va Banque”.
Piosenki, stroje i choreografia zachwycały. Oczywiście musiały być bisy. Publiczność klaskała na stojąco.
Dla niewtajemniczonych informacja: Adam Zaremba pochodzi z Chojnic. Możemy się chwalić tak utalentowanym artystą.
Dwa lipcowe wieczory spędziliśmy w nietypowy sposób. Na leżakach rozstawionych przed dużym ekranem przy amfiteatrze nad jeziorem. Czyli byliśmy w kinie plenerowym, a na dodatek nocnym. Seanse filmowe rozpoczynały się o godzinie 22,00. Mimo późnej pory, frekwencja dopisała. Przybyli mieszkańcy i turyści.
Obejrzeliśmy najsłynniejsze komedie dwudziestolecia międzywojennego:
5 lipca „Papa się żeni”, a 18 lipca „Ada, to nie wypada”.
Przez Park Narodowy „Bory Tucholskie” wytyczonych jest wiele szlaków turystycznych.
Dzisiaj wyruszyliśmy do lasu, by przejść ścieżką dydaktyczną wokół jeziora lobeliowego Wielkie Gacno. Do przejścia mieliśmy 5,6 km. Szlak rozpoczęliśmy z parkingu leśnego w Bachorzu w pobliżu Terenowej Bazy Edukacyjnej, a zakończyliśmy w Funce.
W Parku Narodowym „Bory Tucholskie” znajduje się kilka jezior lobeliowych. Są to: Gacno Wielkie, Gacno Małe, Głuche, Nierybno, Kocioł, Krzywce Małe i Krzywce Wielkie.
Jeziora lobeliowe są bardzo czyste, mają niską zawartość składników odżywczych czyli są oligotroficzne. Występują tu takie rośliny, jak lobelia jeziorna, porybin jeziorny, brzeżyca jednokwiatowa, wywłócznik skrętoległy. Od lobelii jeziornej pochodzi nazwa tych jezior.
Jeziora lobeliowe w Parku są obszarami pod ścisłą ochroną. Jeziora zlokalizowane są na terenie, który jest jednym z najważniejszych skupisk tych rzadkich ekosystemów w Polsce.
Nad jeziorem Gacno Wielkie znajduje się drewniana kładka w kształcie serca, będąca świetnym punktem widokowym.
Porada praktyczna: w razie zagubienia się w lesie, szukamy na krzyżówkach ścieżek takich znaków i dzwonimy po pomoc podając ich numery. Leśnicy będą wiedzieli, gdzie nas szukać.
Tuchola – miasto w województwie kujawsko-pomorskim.
Zaintrygowani artykułami w prasie, wsiedliśmy do pociągu relacji Chojnice – Bydgoszcz i ruszyliśmy w trasę. Była to podróż sentymentalna, bo kto z nas pamięta, kiedy ostatnio jechał pociągiem?
Wysiedliśmy na stacji w Tucholi. Dworzec ładnie odnowiony. Przed nami główny cel podróży – promenada przez jezioro Głęboczek. Popytaliśmy mieszkańców, czy to daleko i którędy iść. Cel okazał się bliski.
Jezioro Głęboczek położone jest w środkowej części powiatu tucholskiego, na terenie Pojezierza Północnokrajeńskiego. Otoczenie akwenu stanowią łąki i zabudowa miejska.
Trafiliśmy na plażę i kąpielisko prowadzone przez Ośrodek Sportu i Rekreacji w Tucholi. Był tu pomost, ale „normalny”. Gdzie nasza promenada?
Tak powinna wyglądać.
Budowę promenady rozpoczęto w czerwcu 2023 r. Trwała kilka miesięcy. Jest to nowy obiekt i jeszcze nie wszyscy o nim słyszeli. Zapewne latem będzie cieszyć się zainteresowaniem turystów przyjeżdżających na wypoczynek w Bory Tucholskie. Promenada przez jezioro Głęboczek ma kształt krętej ścieżki, o długości 184 metrów, łączącej dwa brzegi jeziora. Pomost jest tak zbudowany, że umożliwia swobodne przepływanie kajaków, łodzi i rowerów wodnych.
Pogoda zbytnio nam nie sprzyjała, ale mimo to przeszliśmy ścieżką pieszo-rowerową wokół jeziora.
To nie dzisiejszy wiatr, ale wichura sprzed dwóch dni jest sprawcą tych zniszczeń,
Pobyt w Tucholi zakończyliśmy zwiedzaniem historycznej części miasta.
Pamiątka z podróży musi być.
