Zapraszamy 7 września 2022 r. na kolejną integracyjną środę. Tym razem spotkamy się w Męcikale. Wyjazd o godz. 10,00, powrót o 16,00.

Emeryci – Chojnice
Zapraszamy 7 września 2022 r. na kolejną integracyjną środę. Tym razem spotkamy się w Męcikale. Wyjazd o godz. 10,00, powrót o 16,00.
Grodzisko Raciąż to historyczna atrakcja turystyczna na terenie gminy Tuchola. Znajduje się na półwyspie jeziora Śpierewnik (dawniej Przyarcz), około 4 km od dzisiejszej wsi Raciąż. Gród kasztelański istniał w tym miejscu prawdopodobnie do końca XIII w. Była to pierwsza siedziba władz administracyjnych w tym regionie. Teren grodziska wpisany jest do rejestru zabytków województwa kujawsko-pomorskiego.
Rekonstrukcja grodu rozpoczęła się na początku 2010 r., a jego oficjalne otwarcie miało miejsce 6 czerwca 2012.
Obecnie do grodu wiedzie drewniany pomost, a cały obszar otaczają liczne ścieżki, na których znajdują się ławki i stoły, co sprzyja wypoczynkowi w leśnej głuszy.
Badania geomorfologiczne wykazały, że w średniowieczu poziom jeziora Śpierewnik był o 1 m wyższy niż obecnie. Współczesny półwysep był więc wówczas wyspą.
Pierwszy zapis o grodzie w Raciążu pochodzi z 1178 roku. Dokonał go książę Sambor, a dotyczył dziesięcin dla klasztoru cystersów w Oliwie.
Gród, znajdując się na szlaku z Wielkopolski do Gdańska, był istotnym miejscem postoju i ośrodkiem wymiany handlowej. Najciekawszą częścią grodziska są rekonstrukcje zabudowań grodowych: mostek nad fosą, brama wjazdowa z częścią palisady, wizualizacja rozmieszczenia domów oraz lokalizacji obwarowań i cmentarzyska.
Z grodu przejechaliśmy do Wiejskiego Domu Kultury, gdzie znajduje się wystawa archeologiczna, będąca efektem 20 lat badań wykopaliskowych.
Ostatni przystanek dzisiejszej wycieczki to miejscowość Wysoka.
W XVIII w. wieś i folwark Wysoka przechodzi w ręce rodziny Janta-Połczyńskich. Budynek w Wysokiej powstał na przełomie XVIII i XIX w. Dwór jest usytuowany w obrębie parku, położonego na stoku opadającym ku zachodowi w kierunku jeziora Wysockiego. Dwór składa się z trzech skrzydeł, najstarsze od wschodu z XVIII/XIX w., środkowe z ok. 1870 r. o charakterze późnoklasycystycznym, zachodnie z początku XX w. o cechach neoklasycystycznych. Po 1945 roku nastąpiła częściowa przebudowa wnętrz. Budynek murowany z cegły, otynkowany. Skrzydło środkowe parterowe z mieszkalnym poddaszem, prostokątne, dwutraktowe, z sienią na osi. Elewacja frontowa od północy dziewięcioosiowa, ożywiona pasami w tynku, z trójosiową, piętrową, nieznacznie zryzalitowaną częścią środkową, o wejściach i oknach zamkniętych półkoliście.
Pierwszy tegoroczny turnus wypoczynkowy w Mielnie spędziliśmy w Domu Gościnnym „MAX”, a drugi w Ośrodku Wypoczynkowym „Irena”.
Po obiedzie ruszyliśmy zorientować się, co i gdzie można zobaczyć. Przeszliśmy główną ulicą Mielna – Bolesława Chrobrego – od początku tj. marketu POLO do końca tj. granicy z Unieściem. Sprawdziliśmy, jak kursują statki po Jeziorze Jamno i zdecydowaliśmy się na rejs w dniu jutrzejszym.
W piątek spacerkiem przeszliśmy nad jezioro. Pogoda upalna, więc rejs to dobry pomysł.
Wieczorem ośrodek zorganizował – przy muzyce na żywo – „wieczorek zapoznawczy”.
Dzisiaj dobra wiadomość – statek „Mila” naprawiony. Możemy popłynąć w rejs po Jeziorze Jamno.
W niedzielę postanowiliśmy wybrać się „ciuchcią” do Unieścia.
3 sierpnia była środa. Pora na piknik. Miejsca pod wiatą było wystarczająco dla naszej grupy.