Badania geomorfologiczne wykazały, że w średniowieczu poziom jeziora Śpierewnik był o 1 m wyższy niż obecnie. Współczesny półwysep był więc wówczas wyspą.
Pierwszy zapis o grodzie w Raciążu pochodzi z 1178 roku. Dokonał go książę Sambor, a dotyczył dziesięcin dla klasztoru cystersów w Oliwie.
Gród, znajdując się na szlaku z Wielkopolski do Gdańska, był istotnym miejscem postoju i ośrodkiem wymiany handlowej. Najciekawszą częścią grodziska są rekonstrukcje zabudowań grodowych: mostek nad fosą, brama wjazdowa z częścią palisady, wizualizacja rozmieszczenia domów oraz lokalizacji obwarowań i cmentarzyska.

















